De overheid en het achterhoedegevecht van de energietransitie

Tijd om vooruit te kijken. De ene na de andere evolutionaire of revolutionaire energiewinning of energieopslag vliegt je om de oren. Of het nou om zonnecellen zonder lood, vliegwielrevoluities of op Tesla accu’s gebaseerde thuisopslagsystemen gaat, het gaat hard nu. Ik hinkel een beetje op twee gedachten en ik vraag jullie even mee te denken.

HVDC – trans Europa
Enerzijds zie ik een toekomst met bedrijven die met 100’en vierkante kilometers zonnepanelen van Marokko tot Egypte de elektriciteit middels HighVoltageDirectCurrent -netwerk (HVDC, super gelijkstroom) naar Europa brengen. Hier is een trans-Europees netwerk voor nodig, met ditto verdragen, investeringen, doorlooptijden, wetgeving en belastingen. En natuurlijk multinationals die er vet aan gaan verdienen en de burger van de regen in de drup brengen.

Lokaal
Anderzijds voorzie ik dat zonnepanelen zo goedkoop en efficiënt worden dat je op bijna elke Nederlands dak wel voldoende stroom kan opwekken voor eigen gebruik. Als we die stroom die we met z’n allen om 1 uur ‘s middags opvangen nou niet op het net bufferen (“gratis dumpen op dure gemeenschappelijke infrastructuur, schande!!!” zou de VVD roepen) maar thuis opslaan in onze elektrische auto en een buffersysteem dat op zolder kan hangen, dan hebben we ALS BURGERS helemaal geen pan-Europees netwerk nodig.

Burger versus Bedrijfsleven
En dat vind ik eigenlijk een veel aantrekkelijker alternatief. Want we zitten nu in de situatie dat “burgerenergie” en “bedrijfsenergie” als een pot nat behandeld wordt, en waarvan de kosten, how convenient, bij die partij neergelegd worden die de minste macht heeft, juist ja, bij U, de burger.

Dus als we ons nou massaal op de nieuwste technieken storten en onze daken volplempen met zoveel panelen als we kwijt kunnen en we gaan dat in onze wijk opslaan, dan kunnen we over een paar jaar onze eigen G.E.B.’s (herinnert u ze nog?) weer tot leven wekken en gebruiken om onze energie onderling uit te wisselen. Kunnen we al die privacyschendende “slimme meters” weg laten halen en een hele dikke neus maken naar meneer Kamp met zijn corporatistische VVD-plannetjes. En dan mag de industrie zien hoe ze onderling de kosten delen van hun landelijke en Trans-Europese netwerken, hun halve eeuw oude kerncentrale en roet uitstortende waddenzeecentrales.

Wij burgers hebben de centrale overheid helemaal niet nodig voor onze basisbehoeften (lees meer daarover in dit prikkelende blog). Al die energieheffingen, weg ermee door off-grid te gaan, het is allemaal sponsoring van het bedrijfsleven dat maar niet echt wil vergroenen!

Energie? We komen er in om, dus dat regelen we zelf wel!

Planned obsolescence : don’t tell me your company does it

Sometimes you learn of a new concept that, once planted in your brain, helps you make sense of a lot of things that were bugging you before. And this one doesn’t let go of me. The thing that was bugging me was this : I bought a top of the line Siemens Dishwasher two years ago. After 11 months the door fell open: the spring holding it up snapped. It was repaired under warranty and I got to watch the repairman. The spring (heavy steel quality) was held in place by a small shitty plastic piece that had snapped. In the location where the junk piece of plastic broke off there were actually ridges where a steel holding plate could be placed to hold back the spring. Had they placed that piece of steel ( < €0,05) in the first place the spring would have worked for ever. To be honest and fair I have to say that Siemens called me two month later to replace both springs + hinges for free because the doors were flying of these machines all over Europe. But still. Planned Obsolescence, or he art of making products die early so consumers buy new stuff. Apparently this is a widespread practice in the industry, especially for consumer electronics and kitchen machines. Examples :
– microprocessors included that perform suicide after so many hours. (You can’t make this stuff up)
– ink cartridges that declare themselves empty after some amount of time, regardless of the current content
– TV- back lights with a planned lifetime of 5 years in stead of 10 or 15
– use of inferior products that interact with for instance water and deteriorate (coffee machines)

Than there is the myriad of un reachable screws and screw heads that make it impossible for product owners to open a device and replace an LED, switch or bulb. Stuff isn’t made to be repairable anymore. I find this highly frustrating, because so much good stuff is replaced downgrading the embedded raw materials and embedded energy. I’m even in the process of starting up a local RepairCafe where I live, because of this frustration.

I’ve given this some thought and this is where I come up with:
Cat 0 : Stuff that must have planned obsolescence {VOID}
Cat 1 : Stuff that is allowed to have a short life – stuff that falls under Moore’s Law is entitled to do be unrepairable . Mobile technology develops so fast that it is useless to build it like it were a tank. You can’t blame Apple that an iPhone 3 can’t run the latest and greatest augmented reality apps, microprocessors just weren’t fast enough 5 years ago. So it’s OK to end of technical life after 5 years.
Cat 2 : – stuff that is banned from planned obsolescence technologies – the rest of stuff we buy

That’s a lot of stuff. Yes, but we also need to get rid of HUGE amounts of unnecessary produced goods. Too bad for the manufacturers. Get over it, you are destroying the planet with your behavior. If you want to sell something new, you have to convince the customer with a buy back program, lease or whatever, but we are NOT going to allow you to produce stuff that is meant to break early. Soooooooo, my economy destroying rules are going to be declared law by tomorrow:

1) all subcomponents of a product must have a matching expected life time. If a judge desides that that flimsy plastic tab is not of the same strength magnitude as the heavy duty spring it is holding the consumer is entitled a full refund NO MATTER HOW OLD THE PRODUCT IS.
2) only standard reachable Philips and Torx screws are allowed for for assembly.
3) total ban on suicide chips and technologies
4) a new “R” logo for repairable will be created. Only companies with gold standard repairability of their products are entitled to use this logo.
5) products with suicide chips must be labeled as such
6) products with a shorter lifespan than “forever” must be labeled with data showing how long it is expected to operate (“Mean Time Between Failure” used to be such a standard for hard disks when I was young) so consumers can willingly decide between 1 month, 2 years and 20 years.

I call for the investment industry to come up with an index of companies that produce repairable goods. I don’t want to invest in companies who think they can get away with intentionally fooling their customers.

And I will make “we don’t use planned obsolescence technologies” a standard question in my sustainable development questionnaire when accessing a company. Period.

The Dutch documentary that inspired me to write this blogpost

TwitterVolgen

Olielekkage zoutcaverne Enschede, een duurzame blik

Ik vind dat ik er iets van moet vinden, van de olielekkage uit een oude zoutboorput net over de grens bij Enschede. Ik ken de omgeving goed, jaren gewoond, prachtige natuur. Zout in de ondergrond.

20140501-225926.jpg

Winning
Gat boren tot in de zoutlaag, uitspoelen met water dat in pekel verandert, pekel oppompen en met heel veel energie (gas) drogen en in droog zout veranderen. En wat kan je dan met dat zout? (Info AKZO)

– Als strooizout de fossiele autocolonnes in beweging houden als het sneeuwt
– Chloor van maken om PVC te maken
– Medicijnen van te maken

Als duurzaamheidsbepleiter zeg ik: strooizout? Nergens voor nodig, die twee weken in de 5 jaar dat er sneeuw ligt schuiven we, en rijden we vervolgens zachtjes of heel zachtjes of blijven een dagje thuis. Ondernemersverliezen? Ondernemersrisico zeg ik. En die enorme hoeveelheden zout die we in het milieu plempen zijn vast ook niet goed voor de lokale fauna.

PVC?
Uit zout wordt chloor gewonnen dat vervolgens in de chemische industrie op grote schaal ingezet wordt voor van alles en nog wat. Gechloreerde producten zijn biologisch zo goed als niet afbreekbaar, een zegen voor rioolbuizen, een drama voor elk tasje, sluitinkje, verpakkinkje dat in het milieu terecht komt : het vergaat nooit meer.
We kunnen PVC in consumentenproducten missen als kiespijn : plastic tasjes, dashboards, broodroosters. Voor rioleringspijpen en electriciteitsbuizen is het volgens mij prima : perfecte eigenschappen voor toepassing en na decennia uitstekend te recyclen.

Medicijnen?
Blijft over Medicijnen. Huh? Kunnen we daar geen zeezout uit Portugal of Bonaire voor gebruiken? Lijkt me een knap staaltje GreenWashing om dat argument in je bedrijfsfilmpjes te tonen.

Nee, het zout wordt en werd gewonnen om de fossiele industrie (auto en petrochemisch) van grondstoffen te voorzien.

20140501-232126.jpg

Holtes
Na het winnen hou je een holte over die gevuld is met zout water. Slimme verkopers hebben bedacht dat die nog een economische waarde kunnen hebben door ze te gebruiken voor de opslag van gas (buffervoorraad voor snelle levering in de winter) of olie (idem voor als Poetin boos wordt en stopt met leveren).

Nu zijn die holtes niet echt hol, ze zitten tjokvol met pekelwater. Als je ze leeg zou pompen dan storten ze in en krijg je Groningse toestanden. De voorraadgassen en vloeistoffen worden dus onder druk in de holtes gepompt, en drijven bovenop het zoute water.

En toen bubbelde er opeens olie op in een natuurgebied boven zo’n zoutcaverne, zoals ze heten. Oepsie.

Zouden er door het jarenlange spoelen zwakke plekken ontstaan zijn waardoor de olie naar boven kan lekken? Of zijn de de boorpijpen toch niet zo hightec als eerder gedacht en blijken ze gewoon gevoelig voor slijtage en productiefouten zoals alle door mensen bedachte apparaten?

Het is misgegaan en goed ook, meer dan genoeg reden om een accuut moratorium om deze creatieve zoutcavernerecycling te zetten. Het is sowieso een absurd idee om Poetins olie van de Noordpool naar Rotterdam te vervoeren, er daar diesel van te maken en die dan met miljoenen liters op te slaan voor als Poetin ooit boos op ons wordt.

En weet je, ik wil het niet eens weten. Het gaat om technieken om de fossiele samenleving langer in stand te houden, we moeten daar gewoon mee stoppen. Jammer voor de plannetjes meneer Kamp, maar we gaan ons geld op een duurzame manier verdienen, omdenken die hap.